Poëzieprogramma's
Boekenweek 2008

Op leeftijd!

een poëtische toast op de ouderdom

Proost! Zo zagen de heren van het duo Hoed en de Rand het Boekenweekthema van 2008. Ze moesten wel, want ze konden wel willen dat het thema, de ouderdom, ver van ze af stond, ze kropen zelf toch steeds verder in de richting van die 'derde leeftijd'. En dan kun je verschillende dingen doen: dat feit negeren, of met een blij gemoed het glas heffen en voor het achtste jaar op zoek gaan naar gedichten die met het thema van de Boekenweek te maken hebben en er wel muziek in zien.

Dat laatste deed het duo, dat uit het onderwijs afkomstig is en zich bijvoorbeeld wel kon vinden in woorden van John O'Mill:

Een leraar heeft de eeuwige jeugd
(immers dagelijks om zich heen)
Zo gaat in de grijsaard de jeugd niet dood
maar wel door merg en been.

Overigens kwam het duo in de zoektocht van dit jaar veel dichterlijke treurnis tegen over het oud zijn of het oud worden. Er kwam zoveel aftakeling voorbij dat het soms nodig was om alleen daar al het glas tegen te heffen. 'Met het stijgen van de jaren / krijgt een mens wat ongemakken' dicht Marjolein Kool nog eufemistisch. 'De toekomst laat geen ouden van dagen,' beweert Hagar Peeters, 'Wij zullen openen / een rusthuis /voor uitgebluste dichters', meent Renate Stoute en Willem Elsschot klaagt: 'Ik word aan 't oud zijn niet gewend.' En dan laten we de echte kommer en kwel nog maar even achterwege. Het zal duidelijk zijn dat niet al deze gedichten het programma haalden.

Gelukkig hebben sommige dichters voor al die kommer en kwel zelf al wat oplossingen gevonden: proberen voor eeuwig jong te blijven, bijvoorbeeld. En omdat dat toch niet lukt, dan maar op hoge leeftijd schrijven over de vreugd van de jeugd. En dat komt Hoed en de Rand wel goed uit. Want in het Boekenweekprogramma over de dood (2003) zong het duo graag over het leven en vorig jaar schuwde het in het Boekenweekprogramma over de humor absoluut de ernst niet. Zo wordt ook het poëzieprogramma over de ouderdom een programma voor alle leeftijden en voor alle gezindten. Hoewel: enig gevoel voor poëzie moet de toeschouwer wel hebben en misschien wat relativeringsvermogen en de bereidheid om met het duo in navolging van de dichter Jan Engelman het glas te heffen:

De mond ontvangt den roden wijn,
De liefde komt door de ogen in;
Dit zal ons àl de waarheid zijn
Vóór de ouderdom en Doods begin.
Ik hef het glas, ontvang den wijn,
Ik zie u zuchtend aan, vriendin ...

Proost!

Klik hier voor extra informatie over het boekenweekprogramma 2008